حرب و اهل غزوه كه اسامى ايشان در ديوان سلطان ثبت است پوشيدند درع‌ها « 69 » ، و حامل شدند اسلحه ، و عرض كردند در حضور سلطان ، پس امر كرد سلطان به عريان كردن ايشان از اسباب سلاح ، پس چون برداشتند مغفر « 70 » را از سرها ، و بيرون كردند درع‌ها را از بدن‌هاى ايشان ، ظاهر شد كه ايشان عجايز « 71 » چند بوده‌اند كه خود را به لباس سلاح آراسته كرده‌اند ، و استهانت « 72 » كرده‌اند به شأن سلطان ؛ لهذا امر كرد كه انداختند آنها را [ زير پاى فيل . . . ] ، و سياست كرد ايشان را . [ چنين است احوال مدّعيان دروغين تصوّف در روز قيامت ، آن‌گاه كه پرده از كار ايشان برافتد . . . ] ؛ زيرا كه اين ، لباس اهل جهاد اكبر و شجاعان روزگار است كه به ترك و تجريد « 73 » حركت مىكنند ، و در محاربه با نفس به زهد و مخالفت خواهش او مشغولند ؛ لهذا به صوف و پشم قناعت كرده‌اند ؛ هر زن‌سريرتى را كجا قابليّت اين لباس است ؛ پس قناعت ايشان به لباس ، غرور است : « بانگِ طاووسان كنى ؟ گفتا كه : لا ! * پس نِئى طاوس ، خواجه بُوالعلا العُلا ! » « 74 » و بعضى از ايشان تتبّع « 75 » كرده‌اند الفاظ اين طايفه را در علوم معرفت ، و ادّعا مىنمايند معرفت را ؛ و - العياذ باللّه - اين باعث هلاك است : * حرف

--> ( 69 ) - زره ( 70 ) - كلاه خود ( 71 ) - پيرزنان ( 72 ) - خوار شمردن ( 73 ) - قطع تعلّقات ظاهرى ؛ در مقابل تفريد كه قطع تعلّقات باطنى است : « لغتنامهء دهخدا » : حرف ت : 390 ( به نقل از « كشّاف اصطلاحات الفنون » ) ( 74 ) - « مثنوى معنوى » : دفتر سوم : 149 ( 75 ) - پيروى